 De kersenoogst in Nederland is in volle gang. Gedurende een week of acht zijn er verse kersen van eigen bodem. Een tamelijk nieuwe loot aan de stam van kersentelers is 'D'n Kersepluk', een bedrijf aan de Udense Torenweg van Twan van den Berg en Brigitte Koenen en hun kinderen Babs, Ties en Pita.
Ze oogsten er nu voor het tweede achtereenvolgende jaar. Voorheen gingen de kersen voornamelijk naar groentehandelaren in de buurt, maar dit jaar worden ze ook aan huis verkocht. De boomgaard van de familie Van den Berg is ongeveer een hectare groot en telt 450 bomen. Om werk en risico's te spreiden heeft Twan gekozen voor een selectie van diverse kersensoorten.
Twan: "Op deze manier is je hele oogst na een fikse regen- of hagelbui niet in één keer verpest. Want de kersen zijn niet allemaal tegelijk rijp, slechts één soort is aan de beurt om geoogst te worden. Zo smeer je de hoeveelheid werk uit over een langere periode." Klassieke kersenrassen als de 'Ujese Zwarte' heeft Twan ook in huis. Maar da’s meer voor de sier.
"Die oudere soorten waren vaak veel zachter en die eigenschap heeft veel nadelen, denk aan houdbaarheid en kwetsbaarheid. De moderne kersen zijn harder, groter en vaak ook zoeter van smaak." Die laatste eigenschap hebben de kersen van 'D'n Kersepluk' ook te danken aan het feit dat ze pas hoeven te worden geplukt als ze écht rijp zijn.
De strijd tegen de onvermijdelijke spreeuwen heeft Twan gewonnen door een reuzennet over zijn hele boomgaard te spannen. "Op deze manier kun je de kersen plukken op het moment dat ze precies goed en dus het lekkerst zijn." Op dit moment combineert hij de kersenoogst nog met een baan bij de thuiszorg, maar volgend jaar is Twan van plan vier arbeidsplaatsen voor mensen met een arbeidshandicap te creëren.
"Toen ik drie was wist ik al dat ik boer wilde worden. Na diverse studies aan landbouwscholen werd ik gegrepen door het concept van de zorgboerderij. De combinatie van het bezig zijn met landbouw en mensen met een verstandelijke handicap een zinvolle dagbesteding geven, dat is mijn passie."
Hij is ervan overtuigd genoeg werk te hebben voor vier personen. Twan wil dan nog meer werkzaamheden in de boomgaard handmatig doen, vanwege het educatieve aspect en vanwege de genoegdoening die dit geeft. En als er een rustige periode aanbreekt, dan neemt hij zijn werknemers mee op excursie naar andere zorgboerderijen, om van elkaar te leren.
Bron: de Ondernemer
|
