Sitemap | ne | frans | engels
Een Vraag? Bel Ons: 0032 57 40 91 20

Fruit in kleuren en smaken

Van elke fruitsoort bestaan topmerken waar je doorgaans meer voor betaalt. Maar waarin zit het verschil met gewoon fruit zonder (bekend) label? «De vruchten zijn zoeter en mooier, maar daarom niet beter», vindt smaakexperte Sara De Pelsmaeker van de Universiteit Gent in Het Laatste Nieuws.

De ene banaan is de andere niet. Betaal je voor een tros van een onbekend merk om en bij de één euro per kilogram, dan kost die van Chiquita al gauw meer dan het dubbele. Het
is dan ook een premiummerk met hoge kwaliteitseisen. Bovendien is geen enkel fruitmerk zo bekend, dankzij de uitstekende marketingmachine. Daar hangt uiteraard een stevig prijskaartje aan, waar je als consument mee voor betaalt. In eigen land kennen we ook enkele belangrijke fruitmerken. Wellicht heb je al gehoord van Truval, Eburon of Haspengoud. Maar merk je als consument een duidelijk verschil?


Wij kochten topfruit van premiummerken bij Van Landschoot Kathelijne in Gent en Carrefour enerzijds, en 'standaardfruit' bij Aldi anderzijds, en lieten alles blind beoordelen door Sara De Pelsmaekervan het Sensolab van de Universiteit Gent.
Dat labo houdt zich bezig met zintuiglijk onderzoek in opdracht van bedrijven. Voor deze test focust ze op uiterlijk en smaak. Eerst proeft ze een stukje fruit, daarna krijgt ze de volledige vrucht te zien om ook het uitzicht te evalueren. Tijdens de beoordeling weet De Pelsmaeker niet welk merk ze voor zich krijgt.


Glanzend


Haar eerste conclusie is dat de vruchten van premiummerken opvallend mooier zijn dan hun tegenhangers. "De Capedruiven zijn groter en glanzen meer.
De appels hebben een perfecte vorm en een mooie rode kleur. De dure peer is recht en heeft een vlekkeloze schil, terwijl die van Aldi krom is. De Chiquita bananen zijn groter en de clementines en sinaasappels glanzen. Voor het suikergehalte ligt de minimumnorm hoger dan bij de andere."


Maar smaken ze ook beter?


«Smaak merken is subjectief: de ene heeft zijn fruit graag zus, de andere zo. Wat opvalt is dat duurdere vruchten in veel gevallen zoeter smaken dan de goedkopere. Zuur en zoet zouden wat meer in balans mogen zijn. Daarom vind ik de goedkopere kiwi's en ananas persoonlijk lekkerder dan de duurdere. Ook in andere onderzoeken met fruit heb ik al vastgesteld dat er veel waarde wordt gehecht aan het suikergehalte, terwijl je naar het totaal plaatje moet kijken. Niet iedereen houdt immers van mierzoet.»


Strenge eisen


We vroegen bij twee Belgische topmerken van appels, peren, aardbeien ... hoe de vruchten aan hun merk geraken. Onze vaststellingen stroken met de antwoorden die we van hen krijgen. Er bestaan lastenboeken vol kwaliteitseisen waaraan het fruit moet voldoen om als Truval of Haspengoud verkocht te kunnen worden. Eerst is er de hardheid en het suikergehalte. «Hoe harder en knapperiger een appel is, hoe beter hij zal smaken», zegt Jos Meesters van de Haspengouwse veiling. «Een zachte en een harde appel bevatten evenveel vocht, maar bij een harde appel breekt de celwand al vanaf de eerste beet. Op dat moment komen er al veel smaken vrij. Bij zachtere appels gebeurt dat pas tijdens het kauwen."


Voor het suikergehalte ligt de minimumnorm hoger dan bij de andere merken. "We spreken van het aantal graden Brix. Bij ons ligt dat op 12,5. Bij goedkopere merken zal dat 11,5 zijn. Dit betekent niet dat er geen goedkope appels met een 12,5 bestaan. Alleen ben je bij ons absoluut zeker van de zoete smaak."


Ook over het uiterlijk bestaan allerlei regels. «We streven naar zo min mogelijk visuele foutjes. Onze Jonagoldappels kleuren allemaal mooi rood, hebben nauwelijks blutsjes,
schuur- of hagelschade of zwarte puntjes en hebben vaste maten. De peren hebben een homogene vruchtvorm. Ruwschilheid tolereren we niet. Daar zijn we streng op», besluit Koen Belmans van Truval.


smaaktest



bron: Agripress    03:45:00|30/01/2013